ben hep ağlayan şairim
ama hiç gözyaşlarım olmadı
hep içime aktı gözyaşlarım
bana gülmesini hiç öğretmediler
bir dikkatli baksan mahzun yüzüme
anlatır o ifadeler sana çektiklerimi
asık sanma sakın yüz ifademi
sevmeyi ve sevilmeyi tatmadığımdandır
ben mutlu olmak nedir bilmem
saçlarım okşanmaya hiç alışık değil
onlarda bu kahırla döküldüler bak
her zaman böyle dalar gider gözlerim
ne zaman düşünsem geçen günleri
bir karanlık basar içimi aydınlık değil
ben ağlayan şairim
gönlümce güleceğim o günler
galiba ki hala bana çok uzak
ama hiç gözyaşlarım olmadı
hep içime aktı gözyaşlarım
bana gülmesini hiç öğretmediler
bir dikkatli baksan mahzun yüzüme
anlatır o ifadeler sana çektiklerimi
asık sanma sakın yüz ifademi
sevmeyi ve sevilmeyi tatmadığımdandır
ben mutlu olmak nedir bilmem
saçlarım okşanmaya hiç alışık değil
onlarda bu kahırla döküldüler bak
her zaman böyle dalar gider gözlerim
ne zaman düşünsem geçen günleri
bir karanlık basar içimi aydınlık değil
ben ağlayan şairim
gönlümce güleceğim o günler
galiba ki hala bana çok uzak